To szczególnie ważne, bo Holandia jest jednym z rynków, na których rozwój energetyki rozproszonej był bardzo szybki. Gdy taki system zaczyna prosić odbiorców o ograniczanie generacji lub zmianę zachowań, staje się jasne, że kolejna faza transformacji musi opierać się na czymś więcej niż nowych panelach.

Czego jeszcze nie wiemy

Na ten moment nie wiemy jeszcze, jak mocno nowe zasady wpłyną na tempo nowych przyłączeń i czy będą miały bardziej przejściowy, czy strukturalny charakter. Nie wiadomo też, jak szybko rynek odpowie wzrostem magazynów, taryf elastycznych i usług DSR.

Co to może oznaczać

Najważniejszy wniosek jest prosty: wysoki udział PV bez równoległego rozwoju sieci, magazynów i elastyczności prowadzi do momentu, w którym system zaczyna ograniczać własny sukces. Dla Polski to ważne ostrzeżenie wyprzedzające, zwłaszcza w dyskusji o przyłączeniach, redysponowaniu i ekonomii prosumenta.

Kiedy trzeba uważać

Nie należy jednak wyciągać z tego wniosku, że fotowoltaika „przestała działać”. Problem nie dotyczy samej technologii, lecz niedopasowania między tempem wzrostu źródeł a tempem modernizacji systemu elektroenergetycznego.

Zakończenie

Holenderski przykład dobrze pokazuje, że w dojrzałej fazie transformacji pytanie brzmi już nie tylko „ile PV da się zbudować”, ale „jak sprawić, żeby system umiał z niej sensownie korzystać”.

Źródła

• PV Magazine Global, „Dutch solar owners asked to switch off during peak periods to ease distribution crisis”, 2026-06-05