To ważne także z szerszej perspektywy. Transformacja energetyczna nie opiera się już wyłącznie na klasycznej fotowoltaice i wietrze. Państwo coraz częściej musi odpowiadać na pytanie, co zrobić z technologiami nowymi, niszowymi albo rozwijanymi lokalnie, zanim jeszcze osiągną większą skalę rynkową.

Czego jeszcze nie wiemy

Na ten moment nie wiadomo, czy za samą definicją pójdą konkretne instrumenty wsparcia, uproszczenia inwestycyjne albo odrębne wytyczne wdrożeniowe. Sama obecność pojęcia w ustawie nie oznacza jeszcze automatycznie, że technologia dostanie silniejszą pozycję rynkową.

Nie wiadomo też, jak szybko temat wyjdzie poza etap prawnego uporządkowania i zacznie przekładać się na realne projekty. W wielu przypadkach droga od definicji do rynku jest długa i zależy bardziej od ekonomiki wdrożeń niż od samego języka ustawy.

Ważne jest też to, że tekst opiera się na relacji branżowej o zmianie legislacyjnej. Bez projektu nowelizacji albo uzasadnienia opublikowanego przez resort nie da się jeszcze precyzyjnie opisać wszystkich skutków prawnych.

Co to może oznaczać

Najciekawsze w tym sygnale jest to, że państwo zostawia sobie przestrzeń na szersze myślenie o OZE niż tylko przez najbardziej dojrzałe technologie. To dobry znak dla innowacji, bo pokazuje gotowość do aktualizacji ram prawnych wraz z rozwojem rynku.

Dla czytelnika ważniejsze od samej egzotycznej nazwy powinno być jedno pytanie: czy definicja jest tylko formalnością, czy początkiem tworzenia gruntu pod nowe projekty. To właśnie ten wątek ma największą wartość redakcyjną.

Kiedy trzeba uważać

Nie należy pisać, że nowa definicja automatycznie uruchomi nowy duży segment rynku. Tego na ten moment nie wiadomo.

Trzeba też uważać, by nie robić z energii dyfuzji sensacyjnej technologii, która „zmieni wszystko”. W tej chwili ważniejszy od obietnic jest sam ruch legislacyjny i to, co może z niego wynikać w dalszym etapie.

Zakończenie

Energia dyfuzji nie musi dziś być największym tematem polskiego OZE. Warto jednak ją obserwować, bo takie zmiany często pokazują, w którą stronę ustawodawca chce poszerzać mapę technologii uznawanych za część transformacji energetycznej.