Sama lokalizacja w hybrydowym parku OZE ma znaczenie, bo sugeruje myślenie o projekcie nie tylko w kategoriach wolumenu energii, lecz także jakości dostawy i użyteczności systemowej.

Czego jeszcze nie wiemy

Nie wiadomo jeszcze, jak dokładnie zostanie podzielony zakres EPC, w jakim harmonogramie projekt ma wejść do realizacji ani jak będą wyglądały finalne parametry technologiczne poszczególnych bloków BESS.

Nie wiemy też, jaki udział w ekonomice projektu będą miały konkretne usługi systemowe, arbitraż cenowy lub inne mechanizmy przychodowe.

Co to może oznaczać

Dla Indii to sygnał, że największe parki OZE coraz częściej są projektowane z myślą o elastyczności od samego początku, a nie jako późniejszym uzupełnieniu. To zwykle podnosi wartość systemową takich inwestycji.

Dla innych rynków to benchmark skali. Gdy publiczny lub quasi-publiczny gracz zaczyna tenderować storage w wymiarze wielu gigawatogodzin, cały łańcuch dostaw dostaje sygnał, że popyt będzie bardziej trwały.

Kiedy trzeba uważać

Nie warto zakładać, że sama wielkość tenderu automatycznie przełoży się na równie sprawną realizację. Projekty tej skali są zależne od wykonawców, dostaw komponentów i jakości kontraktów.

Trzeba też uważać z prostym utożsamianiem dużej pojemności z rozwiązaniem wszystkich problemów integracji OZE. Liczy się jeszcze sposób pracy magazynu i relacja do sieci.

Zakończenie

Najważniejsze w ruchu NTPC Green jest to, że storage w największych parkach OZE zaczyna być planowany na poziomie, który trudno już traktować jako poboczną warstwę inwestycji.