Decyzja, która wymaga kontekstu
Na początku marca 2026 r. Bundesamt für Seeschifffahrt und Hydrographie (BSH) — niemiecka agencja morska — wydało ostateczne pozwolenie budowlane dla projektu Nordseecluster B koncernu RWE. Moc zainstalowana: 2 100 MW. Planowane uruchomienie: 2029 r. Szacowana wartość inwestycji: 3,5 mld EUR.
Liczby robią wrażenie, lecz ich prawdziwa wartość analityczna ujawnia się dopiero w zestawieniu z szerszym kontekstem europejskiej energetyki.
Parametry techniczne projektu
- Lokalizacja: Morze Północne, ok. 85 km od wybrzeża Niemiec (strefa wyłączności ekonomicznej)
- Turbiny: 140 jednostek klasy 15 MW (Siemens Gamesa SG 14-236 DD lub odpowiednik)
- Głębokość wody: 28–36 m — fundament monopile, kontrakt wstępnie dla Vestas/Boskalis
- Połączenie z siecią: kabel HVDC 525 kV do infrastruktury 50Hertz/TenneT
- Roczna produkcja: szacunkowo 7,5 TWh — pokrywa roczne zapotrzebowanie 1,8 mln gospodarstw domowych
Dlaczego tak długo trwało zatwierdzenie?
BSH zainicjowało procedurę w 2019 r. Całkowity czas od wniosku do pozwolenia: 7 lat. W tym czasie projekt przeszedł przez trzy rundy konsultacji społecznych, dwie rewizje ocen oddziaływania na środowisko (szczególnie w odniesieniu do dróg migracji ptaków i obszarów chronionych Natura 2000) oraz jedną całkowitą przebudowę layoutu turbinowego.
Sprawdź opłacalność inwestycji
Przejdź do kalkulator fotowoltaiki z analizą CEPEX i AI.
To nie jest wyjątek — to reguła w Europie Zachodniej. Irlandia, Wielka Brytania i Dania osiągają czasy permittingu 4–6 lat dzięki dedykowanym ścieżkom offshore. Niemcy — mimo deklarowanych reform — pozostają w wyraźnym tyle proceduralnym.
Nordseecluster B a cel 30 GW do 2030 r.
Niemcy zadeklarowały 30 GW zainstalowanej mocy offshore do 2030 r. Na koniec 2025 r. pracuje ok. 8,5 GW. Do celu brakuje 21,5 GW — w 4 lata. Nordseecluster B doda 2,1 GW, ale dopiero w 2029 r., jeśli budowa przebiegnie zgodnie z harmonogramem.
Nawet przy ostrożnym szacowaniu: cel 30 GW do 2030 r. jest nieosiągalny. Realistyczna prognoza BloombergNEF na koniec 2030 r. to 18–22 GW. Rozdźwięk między deklaracjami a pipeline'em to strukturalny problem systemów permittingowych całej Europy.
Implikacje dla Polski
Polska Bałtycka 1 (Polenergia/Equinor) ma pozwolenie i planowaną operacyjność 2026–2027. Bałtycka 2 i Bałtycka 3 — 2028–2030. Łączna moc w pipeline do 2030 r.: ok. 5,9 GW. W kontekście europejskim to skala ambitna, lecz technicznie realistyczna, jeśli łańcuchy dostaw (monopile, kable HVDC, porty montażowe) zostają zabezpieczone w ciągu 18 miesięcy.
Nordseecluster B pokazuje, że zachodnioeuropejski sektor offshore działa. Że wielomiliardowe inwestycje są realizowane. I że terminy — mimo opóźnień — są honorowane. Dla Polski to benchmark i zachęta zarazem.
Wniosek
RWE Nordseecluster B to projekt klasy flagship. Dla inwestorów sygnalizuje, że Niemcy — mimo biurokratycznych opóźnień — utrzymują commitent finansowy i regulatorowy wobec offshore. Dla polskiego rynku to dobra wiadomość: łańcuchy dostaw europejskie są aktywne, a Morze Bałtyckie wchodzi do tej samej ligi co Morze Północne.
Źródło:
RWE AG Press Release, BSH, Windpower Monthly, Reuters, Bloomberg
Tagi:
Udostępnij:
Zbigniew Gruca
Ekspert ds. energetyki i termomodernizacji
Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej na kierunku automatyzacja i elektryfikacja kopalń oraz studiów podyplomowych z zakresu odnawialnych źródeł energii (OZE) na AGH. Student prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Specjalizuje się w analizie systemów energetycznych, falownikach, prądzie stałym i zmiennym oraz realnej opłacalności inwestycji w OZE.
Specjalizacje:
